Co robić z dzieckiem w poczekalni bez telefonu? 5 prostych pomysłów

Numer na tablicy zmienia się wolniej, niż się spodziewasz. Dziecko pyta po raz kolejny: „Kiedy my?”. Telefon jest pod ręką, ale chcesz spróbować innego rozwiązania.

Przygotuj jedną krótką zabawę i jedną rzecz do zajęcia rąk. Nie potrzebujesz torby pełnej atrakcji ani planu na każdą minutę. W poczekalni ważniejsze od wykonania wszystkich zadań jest dopasowanie propozycji do zmęczenia dziecka, miejsca i powodu wizyty.

Zacznij jeszcze przed wyjściem

Powiedz prosto: „Pójdziemy do przychodni. Najpierw zgłosimy się przy okienku, potem usiądziemy i poczekamy, aż nas zawołają”. Nie obiecuj „tylko pięciu minut”, jeśli nie znasz czasu oczekiwania. Możesz powiedzieć: „Nie wiem, ile to potrwa. Będę z tobą”.

Jeżeli znasz szczegóły badania, opowiedz o nich zgodnie z prawdą i w zakresie zrozumiałym dla dziecka. Zabawa nie powinna służyć ukrywaniu tego, co za chwilę się wydarzy. Przy wymagającym badaniu zapytaj personel, jak najlepiej przygotować dziecko.

Do małej torby możesz spakować notes, grubą kredkę i kilka wybranych kart. Wybierz przedmioty odpowiednie do wieku; drobne elementy nie są dobrym pomysłem dla dziecka, które wkłada rzeczy do ust.

Pięć zabaw, które można zacząć od razu

Poniższe pomysły są naszymi propozycjami do wypróbowania, nie testem umiejętności dziecka. Nie musicie realizować ich po kolei.

1. Znajdź kolor. „Widzisz coś niebieskiego?”. Odpowiadacie wskazaniem lub jednym słowem. Potem dziecko wybiera kolor dla Ciebie. Nie trzeba chodzić po pomieszczeniu ani zaglądać innym osobom do rzeczy.
2. Rysunek na zmianę. Ty rysujesz koło, dziecko dodaje linię. Kolejno dokładacie po jednym elemencie. Na końcu możecie wymyślić nazwę. Rysunek nie musi niczego przypominać.
3. Co jest w naszej torbie? Nazwij jeden własny przedmiot: „Mam chusteczki”. Dziecko dodaje coś, co pamięta. Jeśli zabawa w zapamiętywanie jest za trudna, po prostu wspólnie oglądacie zawartość.
4. Palce bez pośpiechu. Dotknij kciukiem kolejnych palców swojej dłoni. Dziecko może powtórzyć ruch albo pokazać własny. Bez mierzenia czasu i wymogu dokładnego odtworzenia.
5. Jedna mała misja. „Narysujesz trzy kropki czy jedną dużą chmurę?”. To zamknięta, krótka propozycja. Po wykonaniu można odpocząć, zamiast od razu dodawać następny obowiązek.

Co, jeśli dziecko nie chce się bawić?

„Nie” nie oznacza, że pomysł trzeba lepiej sprzedać. Dziecko może być chore, głodne, przestraszone albo zmęczone hałasem. Sprawdź, czego potrzebuje: „Chcesz usiąść bliżej mnie czy przez chwilę nic nie robić?”.

Jeśli warunki na to pozwalają, zapytaj personel o możliwość poczekania w spokojniejszym miejscu. Ruch dopasuj do przestrzeni i zasad placówki. Nie zmuszaj dziecka do podskoków między krzesłami tylko dlatego, że zostały zaplanowane w domu.

Gdy korzystacie z telefonu, nie traktuj jednej takiej sytuacji jako porażki. O zasadach ekranowych lepiej porozmawiać poza kolejką. Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę w Domowych Zasadach Ekranowych podkreśla miejsce relacji, zabawy i aktywności bez ekranów. Nasze przykłady pokazują, jak znaleźć małą alternatywę w konkretnej sytuacji.

Perspektywa Agnieszki Stein

Psycholożka Agnieszka Stein w książce Dziecko z bliska podejmuje temat emocji, granic i potrzeb zarówno dziecka, jak i rodzica. To propozycja szerszej lektury dla osób, które chcą przyjrzeć się relacji, zamiast sprowadzać każdą trudność do posłuszeństwa.

Nie przypisujemy autorce powyższych zabaw. W Srebrnej Chmurce proponujemy je jako proste możliwości do dopasowania, a nie receptę na spokojne zachowanie każdego dziecka.

Gotowe karty do zabrania ze sobą

Jeśli wolisz mieć pomysły pod ręką, przygotowaliśmy „Poczekalnię bez histerii”: 24 karty PDF z mikrowyzwaniami i misjami oraz instrukcję dla rodzica. To płatny zestaw do samodzielnego wydrukowania. Wybierz kilka kart przed wyjściem; nie musicie przechodzić przez cały pakiet.

Zacząć możecie także od zwykłego notesu i pomysłów opisanych tutaj. Karty nie gwarantują uniknięcia płaczu i nie zastępują przygotowania do wizyty.

Najczęstsze pytania

Czy muszę zająć dziecko przez cały czas? Nie. Możecie przeplatać zabawę odpoczynkiem, rozmową lub spokojnym siedzeniem obok siebie.

Czy te pomysły są tylko dla dzieci z ADHD (zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi) lub ASD (spektrum autyzmu)? Nie. Dobieraj je do konkretnego dziecka. Diagnoza sama nie wskazuje, która zabawa będzie odpowiednia.

Co zrobić z ustaleniami dotyczącymi telefonu? Spiszcie je w spokojnym momencie. Pomocny może być nasz bezpłatny rodzinny plan ekranowy oraz artykuł o zasadach korzystania z telefonu.

Źródła i dalsza lektura po polsku

• Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę: Domowe Zasady Ekranowe.
• Agnieszka Stein: Dziecko z bliska, Mamania — informacje o książce.

Opracowanie: Srebrna Chmurka. Przykłady zabaw i zdań są autorskie; nie są cytatami z książki ani terapią.